برنامه نویسی اپلیکیشن موبایل

برنامه نویسی اپلیکیشن موبایل

با توجه به رشد روز افزون دنیای تکنولوژی و فراگیر شدن تلفن های هوشمند و تبلت ها (POST PC) و پر رنگ شدن نقش آنها در زندگی و کسب و کار کاربران،ضرورت ایجاد و توسعه ی نرم افزار های استاندارد و متناسب با این دستگاه ها دیده شد.این دستگاه ها که بر پایه ی صفحه نمایش های بزرگ لمسی بودند و هر روز بخش عظیمی از ترافیک اینترنت را به خود اختصاص می دادند.اینجا بود که توسعه دهندگان نرم افزار،خود را روبروی چالش جدیدی به نام تولید اپلیکیشن استاندارد دیدند.

با ظهور قدرتمند تکنولوژی های وب همچون HTML ۵ و CSS ۳ و پیشرفت های آنها،ضرورت استفاده از اینترنت و تکنولوژی های ارتباطی و همچنین اپلیکیشن های تعاملی کسب و کارهای مختلف برای ارتباط با مشتریانشان دیده شد.زیرا این تکنولوژی ها باعث شده بودند تا بتوان فضای کاربری جدید و زیباتری را برای کاربران پیاده سازی و طراحی کرد.به هرحال همین ضرورت ها و نیاز ها بر آن شد که شرکت های صاحب پلتفرم و سیستم عامل،مثل گوگل با اندروید،اپل با آی او اس و مایکروسافت با ویندوز و حتی بعدها بنیاد موزیلا،سعی کردند که این تکنولوژی های وب را به عنوان استانداردهای سیستم عامل های خود انتخاب کنند.

از مقدمه چینی بگذریم.همه ی اینها را گفتیم تا برسیم به نقطه ای که حال باید توسعه دهندگان اپلیکیشن به فکر تولید نرم افزار استاندارد برای سیستم عامل ها و بسترهای مختلف با تکنیک های موجود بیفتند.ما در این مقاله قرار است شما را با تکنیک های ساخت اپلیکیشن آشنا کنیم.این روش ها که مبتنی بر برنامه نویسی بر روی سیستم عامل و وب و یا ترکیبی از آنها هستند به سه دسته ی وب اپلیکیشن (Web Applications)،اپلیکیشن های نیتیو (Native Application) و هیبرید اپلیکیشن (Hybrid Application) تقسیم می شوند.که در ادامه به بررسی هر یک از آنها خواهیم پرداخت.

اپلیکیشن های نیتیو (Native) :

در توسعه ی نرم افزار به این روش،شما باید از کیت توسعه ی نرم افزاری (Software Development Kit = SDK) سیستم عامل و شرکت مربوطه برای برنامه نویسی استفاده کنید.مثلا شما برای توسعه ی نرم افزار در سیستم عامل اندروید،مجبور هستید از SDK های شرکت گوگل استفاده کنید و یا در ویندوز فون شرکت مایکروسافت باید از WP SDK یا فریم ورک Net. در ویژوال استودیو استفاده کنید.به هر حال در واقع شما از API های سیستم عامل برای نرم افزار خود استفاده می‌کنید و نرم افزار هر درخواستی را مستقیما به سیستم عامل می‌دهد و بعد از پردازش جواب خود را می‌گیرد، در این حالت اختصاص منابع به برنامه و سایر کارهای لازم به صورت مستقیم توسط پلتفرم صورت می‌گیرد.اگر بخواهیم به صورت دیگر این قضیه را بیان کنیم باید بگوییم که شما باید با زبان های پایه ی سیستم عامل به برنامه نویسی اقدام کنید.برای مثال در اندروید،باید از جاوا کمک بگیرید و در ویندوزفون از سی شارپ و یا در آی او اس از زبان Objective-C یا سویفت،با این کار خود سیستم عامل کد شما را کامپایل و تفسیر خواهد کرد و به طبع شما سرعت بالاتری هم در نرم افزارتان خواهید داشت.و به راحتی می توانید از امکانات سیستم عامل برای نرم افزار خود استفاده کنید.

اما کدنویسی و ساخت اپلیکیشن در این روش آنقدرها هم آسان نیست به طوری شما مجبور هستید کد نوشته شده برای نرم افزارتان را فقط برای همان پلتفرم هدف استفاده کنید.مثلا کد نوشته شده برای آی او اس را نمی توانید برای اندروید هم به کار گیرید و ناگزیرید که از ابتدا برای سیستم عامل های دیگر کد بزنید.در نهایت نرم افزار شما Cross Platform (با یک بار توسعه نرم افزار خود می‌توانید خروجی آن را برای همه سیستم عامل‌های هوشمند مهیا سازید.) نخواهد بود.

وب اپلیکیشن ها :

در روش Web App،اپلیکیشن توسط کیت مرورگر (Web Kit) رندر می‌شود.در واقع مرورگر وب است که با سیستم عامل درگیر می‌شود و میزان حافظه ای را به خود اختصاص می‌دهد و هر صفحه وب را بر روی خود مورد پردازش قرار می‌دهد.شاید بتوان در مورد این دسته از نرم افزارها بهتر صحبت کرد و گفت که در واقع،وب اپلیکیشن ها یک نرم افزار نیستند و یک وبسایت هستند که به صورت واکنشگرا طراحی و پیاده سازی شده اند.این گونه از نرم افزارها با استفاده از HTML ۵ و سایر تکنولوژی های وب توسعه داده می شوند به همین دلیل هم برای استفاده از آنها باید به مرورگر وب دسترسی داشته باشیم.

یکی از معایب این روش همین است که برای استفاده به یک نرم افزار دیگر وابسته است ولی از سوی دیگر،نیازی به این نیست که محصولتان را برای هر سیستم عامل به طور جداگانه بسازید.شما یکبار شروع به کدزنی یک وبسایت با کمک استانداردهای دستگاه های موبایلی خواهید کرد و بعد از آن قادر خواهید بود در تمام سیستم عامل ها و پلتفرم ها آنرا داشته باشید.که این امر باعث صرفه جویی در هزینه های تولید نرم افزار می شود و به صرفه تر از روش نیتیو است و حتی اشکال یابی و عملیات دیباگ کردن کد هم بسیار بهتر صورت می گیرد..اما باز هم یک بدی دارد و آن هم این است که نرم افزار شما قابلیت انتشار در مارکت های نرم افزاری را ندارد و شما فقط باید از راه معرفی در فضای مجازی برای آن مخاطب جذب کنند.و یکی دیگر از معایب این روش نسبت به روش نیتیو،اپلیکیشن دسترسی نداشتن به امکاناتی است که سیستم عامل و سخت افزار در اختیار توسعه دهنده ی اپلیکیشن قرار می دهد.و به طبع performance نرم افزار پایین می آید.

شرکت اسپرلوس :

اسپرلوس با توجه به ساختارهای در اختیار خود،آماده ی اجرای پروژه های حوزه ی سیستم عامل های اندروید، آی او اس و وب اپلیکیشن است.که این پروژه های میتوانند در زمینه های اپلیکیشن های کاربردی، بازی و سرگرمی و واقعیت افزوده قرار گیرند.شما میتوانید با مراجعه به صفحه ی پروژه ها، اقدام به سفارش طراحی فرمایید.